Instrukcja obsługi dla użytkowników

Gdzie można zainstalować kominek ?

Warunkiem postawienia kominka jest:
– Przygotowany i wskazany przez klienta drożny kanał kominowy , na całej długości powinien mieć jednakowy przekrój. Wysokość komina minimum 4,5 m., aby uzyskać odpowiedni ciąg komina ( depresja przewodu kominowego ). Minimalna odległość ścianek wewnętrznych to 16cm od wszelkich materiałów łatwopalnych , zwłaszcza drewna. Żadna instalacja elektryczna nie może przechodzić w pobliżu. Zaleca się aby wykonane było czyszczenie komina przez klienta. Zalecany przekrój kanału kominowego to Ć 200mm tzn. około 400cm2 ( przekrój może być w formie prostokąta ). Wylot z komina powinien być skierowany do góry ( nie na boki ) oraz powinien być wyższy o 40cm od kalenicy co eliminuje ewentualne zawirowania powietrza , które powodują zwroty dymu do kominka . Klient powinien okazać dokument stwierdzający odbiór przewodu kominowego przez osobę uprawnioną .
– Podłoże pod kominek powinno być stabilne, najlepiej wylewka betonowa .
– Ściana przy której ma być postawiony kominek powinna być prosta bez żadnych występów,
jeżeli komin częściowo wystaje na pokój należy podać dokładne wymiary (szerokość i głębokość wystającej bryły ) , należy również podać wysokość pomieszczenia . Zalecane jest dołączenie rysunku poglądowego pomieszczenia w którym ma być zainstalowany kominek .
– W budynkach o zwiększonej izolacji termicznej oraz w budynkach o słabej wentylacji powinno być doprowadzone do kominka świeże powietrze z zewnątrz lub np. z piwnicy.

Moim klientom oferuje fachowe doradztwo techniczne udzielając wszelkich możliwych informacji .
Mając na uwadze bardzo duże temperatury ( około 700°C ) oddawane przez wkłady żeliwne zalecam kompleksowe wykonawstwo przez jedną firmę , gdyż chodzi tutaj o bezpieczeństwo mieszkańców ( nie fachowe wykonanie kominka często kończy się pożarem domu!) Kupując w różnych miejscach wkład żeliwny, obudowę tego wkładu i zlecając wykonawstwo osobie trzeciej często dochodzi do konfliktów w sprawach gwarancji gdyż trudno jest określić winę gdy przy jednym kominku partycypuje kilka firm . Przykład : montaż wykonuje osoba nie wykwalifikowana która zostawia zbyt mało przestrzeni do wentylowania wkładu , powoduje to pęknięcie ścianek paleniska lub elementów kamiennych lub bardzo często całego przewodu kominowego . Stwierdzenie czy to wina montażu czy wkładu czy złego użytkowania zajmie na pewno kilka lat i spowoduje to zupełne zniechęcenie klienta do kominka, a jest to przecież serce każdego domu . Mając na uwadze powyższe radzę poważnie się zastanowić i proponuję , aby cały kominek dostarczała i wykonywała jedna firma . Pozorna oszczędność na początku może się okazać zgubna w przyszłości .

Użytkowanie.

Przed rozpoczęciem użytkowania paleniska należy odczekać około 4-5 tygodni , ażeby nagromadzona wilgoć mogła swobodnie odparować z elementów montażowych kominka np.: przewód kominowy , elementy kamienne , okap kominkowy. Po odczekaniu tego okresu można przystąpić do pierwszej próby. Nie należy ładować do paleniska zbyt dużo drewna , a dopływy powietrza powinny być zredukowane , ażeby pierwszy ogień nie był zbyt intensywny. Zwiększać temperaturę progresywnie , ażeby nie doprowadzić do zbyt szybkich dylatacji i szoków termicznych. W ciągu 10 dni należy umiarkowanie korzystać z paleniska , ażeby umożliwić całkowite wyschnięcie kominka. Podczas pierwszych prób może wydobywać się nieprzyjemny zapach spowodowany naddatkiem farby i innych konserwantów. Po okresie wysychania kominka należy zrobić intensywną próbę palenia , która całkowicie zlikwiduje nieprzyjemne zapachy ( nie są one toksyczne ). Palenisko przewidziane jest do opalania tylko drewnem , zabronione jest używanie węgla lub jego pochodnych. Można używać także brykietów sprasowanego drewna , lecz nie należy jednorazowo składać do paleniska więcej niż 10 sztuk. Zdecydowanie polecamy drewno twarde np. dąb , grab , buk , kasztan , brzoza , o maksymalnym stopniu wilgotności 20% co oznacza , że drewno powinno być przechowywane pod zadaszeniem przez okres od 18 do 24 miesięcy od momentu ścięcia. Korzystanie z drewna zwiększonej wilgotności spowoduje złe spalanie oraz szybkie brudzenie się szyby i przewodu kominowego. Nie należy spalać w kominku odpadów z plastiku , gumy , kauczuku , i innych tłustych produktów , które powodują zanieczyszczenie atmosfery i zwiększają ryzyko zapalenia się przewodu kominowego. Należy stopniowo nałożyć cienkie gałązki , następnie kawałki drewna nie grubsze niż 3 cm. Podpalać papierem lub specjalną podpałką. Po zapaleniu zamknąć drzwiczki i otworzyć maksymalnie wszystkie dopływy powietrza. Nie zapomnieć o otwarciu szybra jeżeli nasze palenisko jest w niego wyposażone. Gdy drewienka już dobrze się palą należy dołożyć grubszego drewna. Nie należy nigdy używać do podpalania benzyny ani akoholu nawet w celu podsycenia ognia. Ażeby ułatwić podpalanie należy zawsze zostawić na rusztach pewną ilość popiołu lecz w taki sposób ażeby nie blokował otworów w ruszcie , przez które dopływa powietrze. Szyber można zamykać dopiero po odpowiednim rozpaleniu i rozgrzaniu się paleniska. Prawidłowe funkcjonowanie paleniska może być zakłócone przez warunki atmosferyczne np.: w czasie dużych wiatrów zbyt duży ciąg kominowy; w czasie mgły zanik ciągu kominowego. Jeżeli palimy z drzwiczkami uchylonymi do góry należy otworzyć szyber, ażeby nie spowodować cofania dymu do mieszkania. Tak samo należy go otworzyć gdy dokładamy drewna do paleniska. Gdy otwieramy drzwiczki na bok należy to robić bardzo powoli, ażeby nie spowodować cofnięcia dymu do mieszkania. Po dołożeniu drewna należy zwiększyć w pierwszym momencie intensywność palenia w celu odprowadzenia pary wydobywającej się z paliwa . Palenie bardzo małym płomieniem powoduje złe spalanie , przez co komin zanieczyszcza się szybciej. Nie należy palić przy zupełnie otwartym popielniku, gdyż palenisko osiąga wtedy zbyt duże temperatury, które mogą spowodować odkształcenie elementów żeliwnych bądź ich pęknięcie. Dopływy powietrza znajdują się w drzwiczkach popielnika i są doprowadzone bezpośrednio pod ruszt paleniska oraz po bokach ,którymi to otworami dopływa powietrze przed drzwiczkami paleniska , ażeby stworzyć strumień powietrza nie dopuszczający do osadzania się sadzy na szybie w drzwiczkach.
Znaki na regulacji dopływu powietrza:
-znak „0” oznacza zamknięcie dopływu powietrza
-znak „1””2″‚ 3″ oznacza stopień otwarcia dopływu powietrza.

Moc grzewcza paleniska zależy w największym stopniu od rodzaju spalanego drewna i sposobu jego ładowania do paleniska. Ażeby zapewnić dobre spalanie należy zawsze dokładać drewna gdy w palenisku jest jeszcze duży żar. W przypadku jego braku rozpoczynać rozpalanie drobnym drewnem, ażeby nie doprowadzać do zbyt szybkiego zabrudzenia szyby przez złe spalanie.

Nigdy nie lać wody na palenisko w celu zagaszenia ognia
Nigdy nie pozostawiać w pobliżu drzwiczek paleniska rzeczy wrażliwych na temperaturę , gdyż szyba emituje bardzo duże ilości ciepła na pomieszczenie. Należy uważać przy obsłudze , ażeby nie doznać poparzeń
Nigdy nie zapełniać kompletnie niszy na drewno , ażeby nie blokować dopływu powietrza do komory grzewczej kominka
Nie należy również umieszczać tam rzeczy łatwopalnych np. papieru , pudełek zapałek. Kiedy następuje cofanie się dymu przy otwartych drzwiczkach należy podczas załadunku drewna bardzo powoli otwierać drzwiczki , ponieważ zbyt szybkie otwarcie powoduje tą reakcję. Sprawdzić należy czy dopływ powietrza do pomieszczenia jest wystarczający , w tym celu otworzyć okno lub drzwi. Sprawdzić także szczelność komina , jego odpowiedni ciąg a zwłaszcza drożność , oraz to czy szyber nie jest zamknięty. W momencie , gdy kominek wytwarza zbyt mało ciepła a ogień dusi się lub wygasa należy dokładać drewna gdy jest jeszcze żar , jeżeli go nie ma rozpoczynać palenie drobnym drewnem. Używać należy drewna suchszego o stopniu wilgotności od 15 do 20%. Należy sprawdzić przewód kominowy : szczelność , ciąg , odpowiednią wysokość( 40 cm powyżej szczytu dachu) oraz drożność. W przypadku wytwarzania się małej ilości ciepła przy dużych płomieniach sprawdzić należy szczelność paleniska lub używać grubszego drewna powyżej średnicy 15 cm. Jeżeli jest zbyt duży ciąg kominowy założyć reduktor ciągu. Jeżeli zbyt szybko brudzi się szyba należy używać suchszego drewna , unikać zbyt częstego palenia przy małym płomieniu ( słabej intensywności) lub otworzyć w zależności od rodzaju wkładu dopływy powietrza na szybę. Dobre funkcjonowanie paleniska może być osłabione przez złe warunki atmosferyczne np. duże wiatry lub mgła.

Konserwacja.

Zalecam czyszczenie komina dwa razy w roku. Raz w ciągu sezonu grzewczego i raz przed rozpoczęciem sezonu grzewczego. W czasie czyszczenia deflektor oraz szyber powinny być usunięte. Przed każdym sezonem grzewczym sprawdź stan uszczelnień korpusu paleniska oraz stan uszczelek drzwiczek oraz szyby. W przypadku zużycia dokonać wymiany uszczelek. W przypadku stwierdzenia uszkodzeń nie wolno palić w kominku. Sprawdzić instalację przez specjalistę. Po zakończeniu sezonu grzewczego dokonać czyszczenia wszystkich elementów wewnątrz paleniska. Wyszczotkować ewentualny nagar. W celu ułatwienia czyszczenia wyjąć elementy ruchome : ruszt , tylną płytę , deflektor , popielnik. Poza sezonem grzewczym dopływy powietrza do paleniska pozostawić otwarte , ażeby umożliwić przepływ powietrza poprzez palenisko i przewód kominowy. W czasie użytkowania paleniska należy opróżniać popielnik , ażeby zbierający się w nim popiół nie blokował przepływu powietrza przez ruszt. Czyszczenie szyby odbywa się za pomocą szmatki i płynów czyszczących na bazie sody kaustycznej. Przestrzegać zasad użytkowania różnych wyrobów.

Wszystko o kominku grzewczym

1. Wstęp

Od setek lat gazy spalinowe palenisk domowych odprowadzane były do atmosfery. W związku z tym tylko niewielki procent wytworzonej w kominku energii pozostawał w pomieszczeniach użytkowych. Zagadnienie wykorzystywania ciepła z kominka było ignorowane do momentu, w którym wydatki związane z ogrzewaniem zaczęły stanowić znaczną pozycję w naszych rodzinnych budżetach. Rozwój myśli technicznej doprowadził do znacznego postępu w dziedzinie oszczędności energii i jej prawidłowego zagospodarowania.

Przed podjęciem decyzji o kupnie i budowie kominka warto się zastanowić czy chcemy cieszyć tylko obecnością ”trzaskającego ognia” w domu, czy też pragnęlibyśmy uzyskać coś więcej, wspomóc lub zastąpić ogrzewanie naszego mieszkania lub domu. Doskonałym przykładem zagospodarowania wcześniej niewykorzystywanej energii są nowoczesne kominki (wkłady kominkowe) specjalnie w tym celu zaprojektowane.

Aby kominek spełniał poprawnie swoje zadanie musi być zaprojektowany i zbudowany w oparciu o pewne zasady podane w tym poradniku. Są one wynikiem wieloletniej współpracy producentów, instalatorów i placówek badawczych zajmujących się zarówno techniką budowlaną jak i oszczędnymi systemami ogrzewania.

 

2. Zasada działania kominka

Standardowy kominek budowany w domach jest swego rodzaju przeniesieniem ogniska, przy którym ogrzewał się człowiek pierwotny. Na wolnej przestrzeni nie trzeba było się martwić o dostarczenie potrzebnego do spalenia tlenu, czy o odprowadzanie gazów spalinowych. Wraz z przeniesieniem paleniska do domostw należało rozwiązać kilka problemów. Otwarte palenisko zostało umieszczone na podstawie odpornej na działanie wysokich temperatur, jednocześnie oddzielając je od podłogi. Obudowa z dwóch lub trzech stron ograniczała ewentualne rozprzestrzenianie się ognia. Kanał kominowy, budowany często z kamienia lub cegły, pozwalał na odprowadzanie spalin z pomieszczenia, w którym umieszczony był kominek. Zasada działania tego urządzenia była bardzo prosta. Powietrze dostające się nieszczelnościami w domu utleniło wsad paleniska (drewno) i w postaci gazów spalinowych odprowadzane było kanałem kominowym do atmosfery. Sprawność* takiego systemu ogrzewania nie była zbyt wysoka, gdyż większość ciepła wydostawała się wraz ze spalinami.
* sprawność systemu ogrzewania jest to stosunek energii ogrzewającej dom do całkowitej energii wyprodukowanej w palenisku.
Nowoczesny kominek służący do ogrzewania zamiast otwartego paleniska posiada wkład kominkowy będący komorą spalania. Trzeba do niego dostarczyć powietrze biorące udział w procesie spalania. Obecne technologie budowy domów zapewniają ich wysoką szczelność i dlatego w pobliżu kominka należy zainstalować wlot powietrza (zewnętrzna czerpnia powietrza). Do komory spalania (do wkładu kominkowego) jest ono dostarczane przez wybudowane, regulowane wloty powietrza. W komorze zachodzi spalanie z jednoczesnym wydzielaniem gazów odprowadzanych przewodem spalinowym. Najistotniejszą zmianą w nowoczesnym kominku jest zastosowanie drugiego obiegu przepływu powietrza. Jest to tzw. powietrze konwekcyjne** przy pomocy którego odbierane jest ciepło z wkładu kominkowego i dostarczane do ogrzewanych nim pomieszczeń. Sprawność kominkowego systemu ogrzewania można ocenić ilością przejętego przez powietrze konwekcyjne** ciepła rozgrzanego wkładu kominkowego. Jeżeli ilość ta jest wysoka w stosunku do całkowitego ciepła wyprodukowanego to znaczy, że system jest poprawnie zaprojektowany i wykonany. Poprawne działanie kominkowego systemu ogrzewania jest więc uzależnione od prawidłowego przepływu powietrza konwekcyjnego co natomiast uzależnione jest od poprawnego doboru i instalacji kratek kominkowych (kratek wylotowych w podstawie kominka oraz odprowadzających w okapie), przez które przepływa powietrze konwekcyjne. Od poprawności ich instalacji uzależnione jest również bezpieczeństwo działania kominka.
** konwekcja jest to zjawisko polegające na unoszeniu ogrzewanego powietrza do góry. Powietrze konwekcyjne w kominku jest to powietrze, które po ogrzaniu unosi się do góry i wydostaje się kratkami odprowadzającymi bezpośrednio do pomieszczenia, w którym jest kominek lub jest rozprowadzane za pośrednictwem systemu ogrzewania do innych pomieszczeń.

opis_techniczny_html_c58ca376

 

3. Powietrze spalania

Powietrze przeznaczone do spalania jest dostarczane do pomieszczenia przez tzw. czerpnię powietrza zewnętrznego. Jest to otwór w ścianie przesłonięty z zewnętrznej strony kratką metalową z siatką (aby gryzonie i owady nie dostawały się do wnętrza). Od wewnątrz otwór zasłonięty jest regulowaną kratką (o ile jest to możliwe), która umożliwia jej otwarcie podczas pracy kominka . Powietrze do spalania po przejściu kratek czerpni powietrza zewnętrznego, po częściowym wymieszaniu z powietrzem wewnętrznym wchodzi do komory spalania specjalnymi regulowanymi wlotami, a następnie gazy spalinowe wychodzą kominem na zewnątrz. Czerpnia powietrza zewnętrznego zapewnia bezpieczną pracę kominka i zapobiega występowaniu przeciągów i zasysaniu powietrza z innych pomieszczeń.

 

4. Wlot powietrza konwekcyjnego

Poprawny sposób dostarczania powietrza konwekcyjnego (czyli powietrza, które uczestniczy w wymianie i rozprowadzaniu ciepła) do przestrzeni nagrzewania (między wkładem kominkowym i obudową kominka) zapewniają kratki wlotowe zainstalowane w podstawie kominka oraz z dwóch boków jego obudowy. Łączna powierzchnia czynna kratek wlotowych nie powinna być mniejsza niż: S = 600cm2 .
Nie zawsze istnieje możliwość zamontowania kratek wlotowych (występnie filtrujących powietrze), wtedy powietrze zasysane jest otworami w podstawie kominka.

opis_techniczny_html_eff03c6a1. Strop
2. Ściana
3. Gorące powietrze konwekcyjne
4. Spaliny (dym)
5. Izolacja z folia metalowa
6. Mur ochronny (YTONG)
7. Pkt, 6 stosuje się do ścian z drewna
8. Czerpnia świeżego powietrza
9. Regulacja i zamykanie czerpni
10. Izolacja podłoża
11. Podstawa kominka
12. Podłoże, musi być solidne
13. Wykończenie podłogi
14. Wlot chłodnego powietrza konwekc.
15. Elementy obudowy kominka niepalne
16. Palenisko żeliwne
17. Wieniec ochronny belki drewnianej
18. Belka drewniana
19. Rura spalinowa chromoniklowa
20. Okap z płyt gipsowych z włóknem szkl.
21. Wylot powietrza gorącego konwekcyjn.
22. Folia metalowa na izolacji
23. Izolacja o wytrzymałości min. 700°C

 

Przykład podłączenia kominka do przewodu kominowego w ścianie.

 

 

5. Bezpośrednie ogrzewanie ciepłym powietrzem

Ogrzane przez wkład kominkowy powietrze konwekcyjne wydostaje się otworami w dystrybutorze lub szczelinami między wkładem i obudową do przestrzeni okapu. Przez wbudowane w okapie kratki wydostaje się do pomieszczenia w którym jest kominek tym samym bezpośrednio nagrzewając je. Całkowita powierzchnia kratek nie powinna być mniejsza niż: S=1000 cm2 Może być to duża kratka zainstalowana od frontu, dwie kratki boczne lub trzy o łącznej minimalnej powierzchni 1000cm2. Na przedniej ścianie okapu można również zainstalować kratkę herbową posiadającą poza walorami estetycznymi również zalety funkcjonalne. Instalując kratkę herbową można pominąć wbudowanie dodatkowych drzwiczek służących do wglądu i serwisowania przestrzeni wewnątrz okapu. Kratka ta po wyjęciu z okapu pozwala na dokonanie przeglądu, ewentualnych konserwacji wnętrza kominka, sprawdzenia przewodu spalinowego itd. Pomieszczenie, w którym pracuje kominek jest zatem ogrzewane na dwa sposoby: przez promieniowanie cieplne paleniska oraz bezpośrednie odprowadzenie powietrza kratkami tzw. dyfuzyjnymi.

 

6. Ochrona powierzchni sufitowej

Temperatura wewnątrz okapu może dochodzić do 250°C, dlatego też wewnątrz okapu w odległości ok. 40 cm od sufitu montuje się „sufit podwieszany”, na wysokości górnej części kratek wylotowych . Kratki (dekompresyjne) zamontowane z dwóch stron ponad „sufitem podwieszanym” pozwalają na intensywny przepływ powietrza, które chłodzi powierzchnię sufitową ( stosuje się w przypadku podłączenia wkładu do przewodu kominowego w suficie ) Rozwiązanie to stosowane jest nie tylko ze względów bezpieczeństwa, ale również zapobiega żółknięciu i niszczeniu sufitu. Aby w utworzonej przestrzeni występował niewymuszony przepływ powietrza chłodzącego należy umiejscowić kratkę wlotową u dołu przy suficie podwieszanym, a kratkę wylotową w górnej części tej powierzchni. Zalecana minimalna powierzchnia czynna każdej z kratek wynosi: S = 2 ´ 50cm2

 

7. Mechaniczne rozprowadzanie ciepłego powietrza

1. Turbina. Sercem układu mechanicznego rozprowadzania ciepłego powietrza jest turbina ciepłego powietrza . Jest to urządzenie wykonane z blachy ocynkowanej izolowane termicznie i dźwiękowo , posiadająca wlot i wylot ciepłego powietrza. Turbina zasilana jest prądem o napięciu 220~V i ma ona moc około 60 W. Ciepłe powietrze z okapu kominka jest nawiewane turbiną do sieci rozprowadzającej. Turbina posiada wbudowany termostat, który po rozpaleniu kominka i podwyższeniu temperatury żądanej , automatycznie uruchamia nawiew ciepłego powietrza. Można także wyposażyć turbinę w regulator prędkości obrotów.
2. Przewód elastyczny izolowany termicznie i dźwiękowo przeznaczony do rozprowadzania ciepłego powietrza zapewnia, wyciszenie szumów związanych z pracą sieci i minimalizuje straty ciepła.
3. Trójnik pozwalający na wyprowadzenie odnogi.
4. Dyfuzor (kratka nawiewna) lub anemostat nawiewający ciepłe powietrze bezpośrednio do ogrzewanego pomieszczenia.

 

8. Dobór elementów systemu.

Dobór elementów systemu uzależniony jest od ilości instalowanych punktów nawiewnych, oraz od skomplikowania sieci. Poniżej przedstawiono dobór wentylatorów powietrza, stosowanych do budowy sieci dystrybucji ciepłego powietrza.
AEROVAL 250 m3/h dla powierzchni 80 m2
AEROVAL 450 m3/h dla powierzchni 120 m2
AEROVAL 650 m3/h dla powierzchni 180 m2
Dostępny w sprzedaży filtr powietrza, izolowany termicznie i dźwiękowo zapobiega zabrudzeniom powstającym wokół nawiewników, jest on wyposażony we wkład z siatki stalowej, który należy czyścić dwa – trzy razy w sezonie grzewczym.

 

9. Powietrze wtórne.

Wentylator ciepłego powietrza wyciąga powietrze z pomieszczenia w którym jest zainstalowany kominek i za pośrednictwem systemu przewodów dostarcza je do innych pomieszczeń. Ilość przetłoczonego powietrza jest dość znaczna ok. 300-600 m3/h trzeba wyznaczyć drogę powrotu powietrza (wykorzystanego do ogrzewania )od dyfuzora (nawiewnika)do pomieszczenia w którym znajduje się kominek. Drogą powrotną powietrza (wtórnego) może być korytarz i klatka schodowa. Jeżeli założy się takie rozwiązanie trzeba umożliwić wypływ powietrza z pomieszczeń na korytarz. Robi się to instalując w drzwiach kratki wentylacyjne . Innym rozwiązaniem jest zaprojektowanie drogi powrotu powietrza wtórnego przez pomieszczenia ze sobą sąsiadujące w kierunku kominka .Można zaprojektować przepływ tak , aby powracające powietrze przepływało przez kuchnię i łazienkę jednocześnie je ogrzewając. W tym celu należy w ścianach nad podłogą (na drodze powietrza wtórnego ) przebić otwory maskujące je kratkami wentylacyjnymi .

Kontakt

Jeżeli jesteś zainteresowany naszymi usługami, masz jakiekolwiek pytania? Prosimy o pozostawienie nr telefonu, oddzwonimy do Państwa !

Czekamy także na Państwa wiadomości: kominki_dgp@o2.pl